Włodzimierz Nahorny z Radzynia Podlaskiego – ikona polskiego jazzu uhonorowana przez Prezydenta RP!

Wybitny muzyk z Radzynia Podlaskiego, Włodzimierz Nahorny, otrzymał najwyższe odznaczenie państwowe. Poznaj niezwykłą historię artysty, który zmienił oblicze polskiego jazzu i podbił światowe sceny.

Włodzimierz Nahorny: twórca, który łączył jazz z muzyką poważną

Włodzimierz Nahorny, urodzony 5 listopada 1941 roku w Radzyniu Podlaskim, to postać, która od lat pozostaje ikoną polskiej kultury muzycznej. Pianista, saksofonista, kompozytor i aranżer, przez całe życie zdobywał uznanie zarówno w Polsce, jak i za granicą. Jego muzyka to połączenie poezji, refleksji i nieprzewidywalności, które przyczyniło się do jego sukcesu.

Nahorny rozpoczął swoją karierę w latach 60., kiedy zadebiutował na festiwalu Jazz Jamboree w 1962 roku, a już cztery lata później zdobył prestiżową nagrodę podczas Światowego Konkursu Jazzu Nowoczesnego w Wiedniu. Jednym z jego najważniejszych momentów było otrzymanie nagrody na Festiwalu Jazzu Amatorskiego w Wiedniu w 1967 roku – wręczył mu ją sam Duke Ellington.

Artysta współpracował z wieloma legendami polskiego jazzu, takimi jak Andrzej Kurylewicz, Jan Ptaszyn Wróblewski czy zespoły Novi Singers i Breakout. To z tym ostatnim nagrał dwie kultowe płyty: "Na drugim brzegu tęczy" (1969) oraz "70 A" (1970).

Od "Jej portretu" po jazzowe interpretacje Szymanowskiego i Chopina

Jednym z największych hitów, które wyszły spod ręki Nahornego, jest "Jej portret", do którego słowa napisał Jonasz Kofta, a który został rozsławiony przez wykonanie Bogusława Meca na festiwalu w Opolu. Oprócz działalności jazzowej artysta komponował muzykę teatralną i filmową, współpracując m.in. z Teatrem Narodowym i Operą Bałtycką.

Nahorny przeszedł do historii również dzięki swoim interpretacjom muzyki poważnej – stworzył jazzowe wersje dzieł Karola Szymanowskiego (album "Mity", 1997), Fryderyka Chopina (album "Fantazja Polska", 2000) oraz Mieczysława Karłowicza (album "Koncert", 2002).

Włodzimierz Nahorny jest dziś wykładowcą na Akademii Muzycznej w Gdańsku, a jego dorobek artystyczny został uhonorowany licznymi nagrodami, w tym statuetkami Fryderyka oraz medalami Zasłużony Kulturze Gloria Artis.